En zij dan?

Ervaringen

Demo behandeling

Einde aan jarenlange strijd door Etendebaas.nl

(uit: Innit Magazine, juni 2014)

Mieke voelde zich altijd te dik en was jaren aan het lijnen. Ruim dertig jaar duurde haar worsteling met eten en lijnen. Met Etendebaas.nl leerde ze zichzelf weer waarderen.

Op het moment dat ze ging lijnen, ging ze altijd radicaal te werk. “Zodat ik zoveel mogelijk kilo’s zou verliezen. Hierbij gebruikte ik allerlei afslankmiddelen van pillen tot shakes en laxeermiddelen. Ik was inmiddels dé specialist op het gebied van afvallen. Noem het programma maar op - Atkins, Cambridge, South Beach; ik had ze allemaal wel een keer gehad. Mijn boekenkasten puilden uit van de dieet boeken”, vertelt Mieke. Vaak viel ze snel af en om dat te vieren mocht ze één keer iets ‘verbodens’ eten. “Voor ik het wist was ik meer aangekomen dan dat ik afgevallen was. Ik denk dat ik in mijn leven minstens tien keer mijn eigen gewicht ben afgevallen en aangekomen.”

Etendebaas.nl heeft Mieke enorm geholpen. “Je kunt alles in eigen tijd doornemen en invullen. Persoonlijk vond ik het opschrijven van al mijn problemen een van de beste dingen; ik kon de dingen eindelijk opschrijven zoals ik die voelde en ervaren had. Ik ben veel opener geweest dan ooit in mijn leven. Ik heb dingen gedeeld met mijn behandelaar die ik nooit met een ander had gedeeld.” Bij Etendebaas.nl krijgt de cliënt inzicht in zichzelf. “Het verandert je denken over jezelf, over eten, over diëten, over dik of slank zijn.”

Mieke heeft de behandeling afgerond en voelt zich beter dan ooit. “Ik ben wat aangekomen maar heb er geen probleem mee. Ik heb het geaccepteerd.” Dat wil niet zeggen dat ze niks heeft veranderd in haar leven. “Ik fiets meer en probeer gezond te eten. Dat lukt niet altijd, maar ik kan wel beter mijn grenzen bewaken. Als ik zin heb in koekjes of chips neem ik het, maar ik eet niet meer de hele zak leeg. Dat was me vroeger niet gelukt. Hierdoor voel ik mij ook sterker, trots op mezelf.” Mieke vervolgt: “Het belangrijkste is eigenlijk dat eten niet constant in mijn hoofd rond dwarrelt. Dat ik te zwaar ben en dat ik moet afvallen. Ik word niet meer geleefd door eten.”

Na al die jaren ben ik zo blij dat ik Etendebaas. nl gevonden heb om eindelijk een beter inzicht in mijn probleem te krijgen. Ik ben zelf tot conclusies gekomen; weet wat ik moet doen bij prikkels. Maar het meest belangrijke is misschien wel: ik houd van mezelf. Een gevoel dat ik jaren lang niet gehad heb.”

Wilt u uw ervaring met de behandeling met anderen delen? Gebruik dan het formulier onderaan de pagina om uw verhaal naar ons te sturen.

Terug

Ervaring met de online behandeling Etendebaas.nl

(uit: Antenne nr. 189, december 2012)

GEK word ik van het continue denken aan eten/niet eten, sporten/niet sporten, calorieën tellen, op de weegschaal staan om te kijken of ik al een onsje ben afgevallen, in de spiegel kijken of m'n broek niet te strak zit, etc. etc.
Al 7 jaar heb ik boulimia. De eerste paar jaar leef ik in harmonie met mijn eetstoornis en ondanks dat ik weet dat het niet goed is om te eten en vervolgens mijn vinger in mijn keel te steken, doe ik het toch. En eigenlijk bevalt het me wel. Ik kan eten en toch op gewicht blijven. Maar na een aantal jaren merk ik hoe de eetstoornis mij in de greep heeft. In plaats van dat ik vat heb op mijn eten heeft het eten vat op mij. Het is tijd om korte metten te maken met die eetstoornis, ik ben het helemaal zat.

Dit is oktober 2009. Ik woon in Tanzania, dus ergens voor hulp aankloppen is niet zo eenvoudig. Gelukkig biedt internet uitkomst, de nieuwe behandeling Eetprobleemdebaas.nl* is net gelanceerd. Helaas duurt het nog tot begin 2010 voordat mijn behandeling zal beginnen. Dat is nog 3 maanden en dat duurt me te lang. Ik bestel online het zelfhulpboek "Eetstoornissen" van David Bisschop Boele zodat ik toch vast iets kan doen, want met niets doen draai ik door.
De oefeningen in het boek helpen me al heel aardig, maar ik ben blij als ik in februari 2010 kan beginnen met de online behandeling van Eetprobleemdebaas.nl. Hopelijk krijg ik hier de handvatten die ik nodig heb.
Als geluk bij een ongeluk loopt in maart 2010 mijn baan af en ben ik dus werkeloos. Dit maakt dat ik alle tijd heb om me helemaal te storten op het behandelen van mijn eetprobleem. En dat is maar goed ook. De oefeningen die ik wekelijks krijg zijn goed en helpen me enorm om eens stil te staan bij waarom ik eigenlijk eet en waarom ik het zo belangrijk vind om slank te zijn. Maar het vreet wel energie om er zo mee bezig te zijn.
Ik leer anders te denken over mijn lichaam en leer dat het belangrijker is dat de echte ik lekker in haar vel zit, dan dat ik me druk maak om wat de buitenwereld van mij vindt. Ik stop veel tijd en energie in de oefeningen, want ik wil koste wat het kost van mijn eetstoornis af. Het voelt alsof ik een bergbeklimming aan het doen ben, ik klim een stukje omhoog en dan is daar weer een dal en ga ik weer naar beneden. Gelukkig komt er na elk dal ook weer een heuvel en zo klauter ik langzaam maar zeker verder richting de top (een leven zonder eetstoornis).
Na drie intensieve maanden is de behandeling afgelopen en sta ik er ineens weer alleen voor. Help!
Gelukkig is er nog voor zes weken een "vinger aan de pols" contact, wat inhoudt dat ik eens per week nog kan e-mailen met mijn therapeute. Dit geeft nog veel steun en maakt dat ik me na die 6 weken zekerder voel dat ik het alleen aankan. In de maanden hierna blijf ik intensief bezig met het doen van de oefeningen die ik tijdens de behandeling heb gekregen en ik kom met de week nog steeds een stapje verder richting de top. Ik voel me goed en volgens mijn vrienden zie ik er een stuk beter uit, "niet meer zo mager als voorheen". En ik dacht altijd dat ze mij waardeerden omdat ik niet dik (mager vond ik mezelf nooit) was en dus liet zien dat ik discipline heb. Het wordt me weer eens duidelijk dat, wat ik denk dat anderen van mij denken niet overeenkomt met wat ze werkelijk van mij denken.

Inmiddels is het september 2012, ruim twee jaar na het beëindigen van de behandeling. Het gaat goed met me. Ik heb af en toe nog steeds eetgestoorde gedachten, ik heb nog steeds wel eens angst te dik te worden en denk nog steeds wel eens dat anderen mij meer mogen als ik slank ben. Maar eetbuien heb ik al twee jaar niet meer gehad, ik sport niet meer extreem en ik tel geen calorieën meer. Ik geniet van een stuk taart op een verjaardag en schiet niet meer in de stress als ik een etentje heb. Helemaal op de top van mijn berg ben ik nog niet, maar ik ben er bijna! Het is(/was) een zware klim waar ik hard voor moest werken, maar het is absoluut de moeite waard!

Ik ben zeker van mening dat niet alle behandelingen identiek werken voor iedereen, maar met vallen en opstaan is een eetprobleem te overwinnen. Het is hard werken, maar het kan! Ik wil iedereen die er nog middenin zit een hart onder de riem steken, want de berg kan soms erg steil en glad zijn, maar geef de moed niet op als je in een dal zit of wat naar beneden glijdt! Er IS een top en daar gaan we naar toe!!

*Sinds januari 2012 is de naam gewijzigd in Etendebaas.nl

Wilt u uw ervaring met de behandeling met anderen delen? Gebruik dan het formulier onderaan de pagina om uw verhaal naar ons te sturen.

Terug

In de praktijk

(Uit: Zorgvisie magazine, september 2012)

In theorie lijken beleidswijzigingen vaak goed uitvoerbaar. Maar hoe pakken ze in werkelijkheid uit? Wat verandert er voor cliënten en patiënten die met de effecten worden geconfronteerd?

Erica (38 jaar) heeft veel gehad aan de vijftien weken internettherapie via etendebaas.nl. Ze is in drie maanden negen kilo afgevallen, zit weer beter in haar vel - beter nog: in haar hoofd - en neemt tijd voor zichzelf om meer aan sport te doen. Ik draag minder ballast met me mee, letterlijk en figuurlijk.' Volgens verschillende onderzoeken zijn psychotherapieën via internet succesvol en effectief. Erica leerde de internettherapie kennen via Tactus verslavingszorg. 'Uniek aan dit programma is dat je denkwijze verandert. Ik sta nu voor de kast en denk: "Waarom zou ik die doos koekjes pakken? Ik kan ook een verantwoord tussendoortje kiezen." Ik ben door de therapie verlost van die constante strijd in mijn hoofd: "Weer te veel gegeten, nu wil ik weer afvallen" Van dat gevecht word je zo moe dat je steeds dieper in de put raakt.' De therapie is anoniem. 'Je weet alleen hoe je coach eruit ziet doordat er een fotootje op de beveiligde website staat. Verder zit er een heel team van behandelaars achter dat meekijkt naar de opdrachten die je moet doen. Het is erg intensief en ook best confronterend. De lijsten die je invult over wat je eet, wanneer en wat je gedachten dan zijn, geven je uiteindelijk inzicht in wat je doet. Dat komt heel dicht bij jezelf en je gaat op een andere manier naar jezelf kijken.' Het is goed dat zo'n confrontatie anoniem kan. Erica moet er niet aan denken tegenover een therapeut te zitten. En al helemaal niet om met haar eetproblemen naar de huisarts te gaan. 'Als je overgewicht hebt, ben je al onzeker over jezelf. En dan moet je ook nog met je probleem naar een huisarts toe, met wie ik het trouwens prima kan vinden. Internettherapie heeft een heel lage drempel; niemand weet hoe je eruit ziet, je bent in je eentje bezig met de berichten en opdrachten.' Erica heeft de internettherapie vergoed gekregen van haar ziektekostenverzekering. 'Als ik het zelf had moeten betalen? Nu zou ik "ja" zeggen, ik raad het ook iedereen aan. Na vijftien weken zie ik duidelijke vooruitgang, ik merk dat ik ben veranderd. Het gaat over je persoonlijkheid. Je moet het zelf doen en dat vergt een andere manier van denken. Via de therapie krijg je dat stap voor stap onder de knie.' Bezuinigen op deze vorm van ggz-zorg lijkt Erica niet zo'n slim idee. Verslavingszorg is bij uitstek een gebied dat veel invloed heeft op andere kosten in de zorg. 'Als ik deze therapie niet had gedaan, waar had ik dan nu gestaan?'
(Carolien Stam)

Wilt u uw ervaring met de behandeling met anderen delen? Gebruik dan het formulier onderaan de pagina om uw verhaal naar ons te sturen.

Terug

Korte reacties van deelnemers aan Etendebaas.nl

  • Het gaat nog steeds goed met eten en alcohol. Ik heb het razend druk en maak lange dagen. Maar heb een wekker gezet om elke twee uur een pauze te nemen en een klein hapje van iets te nemen of fruit en even de benen strekken. Dan is het goed uit te houden. Met het werk gaat het goed. In het begin is het altijd aanpoten, maar dan pluk ik er later de vruchten ook van.
     
  • Heel hartelijk bedankt voor je luisterend oor en advies. Ik kan deze behandelmethode aan iedereen aanraden. Na jaren en jaren bij psychologen gelopen te hebben is dit echt een frisse aanpak. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat als je tegenover een psycholoog zit je "geleid" wordt in wat je zegt. En dat je sommige dingen niet zegt. Je gedachten en gevoelens op papier (computer) schrijven vind ik veel beter omdat het 100% van de persoon komt, zonder op enige manier beïnvloed te worden.
     
  • Het is heel goed geweest dat ik dit gedaan heb. Voor het eerst sinds 38 jaar heb ik nu een aaneengesloten periode van al negen maanden zonder braken. Ik ben de eerste maanden wat aangekomen, maar zonder paniekgevoel en zonder dat dit leidde tot weer opnieuw braken. Nu ben ik sinds vorige week begonnen met de online weightwatchers en dat gaat goed. Niet omdat ik heel veel af wil vallen, maar wel die paar kilo's die ik de afgelopen maanden aangekomen ben. Het helpt me bovendien om mijn nieuwe eetpatroon verder stabiel te houden. Ik ben heel gelukkig. Fijn dat jullie er zijn! Bedankt.

Wilt u uw ervaring met de behandeling met anderen delen? Gebruik dan het formulier onderaan de pagina om uw verhaal naar ons te sturen.

Terug

Ook deze mensen kunnen profiteren van een behandeling bij Etendebaas.nl

Tina, 35 jaar
'Op school werd ik veel gepest. Ik groeide tot een in zichzelf gekeerde, onzekere puber. Mijn zakgeld ging altijd op aan wat lekkers om mezelf mee op te vrolijken. Maar ik kreeg toch verkering en na enkele jaren trouwden we en kregen we twee leuke kinderen. Nu heb ik een deeltijdbaan die niet te zwaar is. De kinderen doen het prima op school en mijn man is goed voor me. Eigenlijk heb ik niets te klagen.
Toch voel ik me niet gelukkig. Vaak pak ik wat lekkers voor mezelf uit de voorraadkast. Dit eet ik dan stiekem op en als ik boodschappen ga doen, vul ik het weer aan. Ik zou het vreselijk vinden als iemand hier achter komt, want ik schaam me hier ontzettend voor. Aan tafel eet ik gewoon met mijn gezin mee, zij weten hier niets van.
Dit is natuurlijk niet goed voor mijn lijn, de weegschaal begint steeds meer aan te wijzen. Ik neem me wel iedere keer voor om er nu echt wat aan te gaan doen en af te gaan vallen. Maar dit mislukt keer op keer, het lijkt wel alsof het juist erger wordt.'

Peter, 44 jaar
'Nu ben ik echt veel te dik geworden. Ik durf niet meer in de spiegel te kijken en de weegschaal mijd ik ook als de pest. In mijn familie zijn we allemaal wel fors. Het zit denk ik in de genen. Mijn twee broers zijn ook te dik, maar wel minder dan ik. Alleen mijn zus is niet te zwaar. Ik hou van het goede leven en gelukkig kan ik me dat permitteren.
Ik heb een goede baan in de IT en zit de hele dag, ofwel in mijn auto of achter de computer. En dat doet natuurlijk geen goed. Meestal heb ik wel wat lekkers binnen handbereik. Op kantoor wordt er regelmatig getrakteerd op iets lekkers. Als ik 's avonds naar huis rijd, kan ik het meestal niet laten om even langs de pomp te rijden. Ik heb dan ook wel wat lekkers verdiend na een dag hard werken.
Sporten doe ik wel, ik tennis elke week, maar ik begin steeds meer last te krijgen van mijn gewicht. Mijn knieën krijgen steeds meer moeite mijn gewicht te dragen. Ik ben bang dat ik straks niet meer kan sporten en dan groei ik helemaal dicht.'

Anouk, 26 jaar
'Iedereen zegt dat ik te mager ben maar ik hou gewoon niet van eten. Vooral niet van vette dingen. En ik ben heel druk met mijn werk en kom daardoor soms helemaal niet toe aan eten. Ik vind het belangrijk om goed werk af te leveren, ik kan het gewoon niet hebben als er achteraf toch een fout in blijkt te zitten. Ik heb dan ook veel stress op mijn werk. Altijd maar die deadlines, daardoor sta ik vaak onder hoogspanning. En als ik gespannen ben, krijg ik geen hap door mijn keel.
Sinds een paar maanden is mijn menstruatie uitgebleven. De huisarts zegt dat dit te maken kan hebben met het feit dat ik zo slecht eet. Ik wil best meer mijn best doen en letten op wat ik eet, maar mijn lijf is gewoon niet gewend aan veel eten. Ook ben ik bang dat ik straks gewend raak aan veel eten en dan word ik juist weer te dik. Dat wil ik natuurlijk beslist niet laten gebeuren.
Hoe pak ik dat aan? Wanneer eet je te veel? Wat is gezond en wat niet?'

Margot, 41 jaar
'Het is geen excuus, maar ik heb een heel zwaar leven als alleenstaande moeder van drie pubers. Ik voel me vaak alleen en in de steek gelaten. Mijn moeder stierf aan kanker toen ik veertien was en daardoor moest ik al jong voor mijn zusjes zorgen. Mijn vader kon het verdriet niet verwerken en was vaak niet thuis. De hele huishouding kwam op mij neer. Toen ik zestien was kreeg ik verkering met een oudere jongen. Achteraf denk ik dat ik uit huis vluchtte en troost bij hem zocht. Ik trouwde de dag nadat ik achttien werd. Mijn huwelijk was geen succes. Mijn man kon niet praten over zijn gevoel en als het moeilijk werd, of onze kinderen lastig waren, dan kwam alles altijd op mij neer. Na elf jaar huwelijk bleef ik alleen achter met de kinderen.
Al tijdens de ziekte van mijn moeder gebruikte ik eten als troost. Vooral chocola, daar ben ik echt verslaafd aan. En stroopwafels, daar kan ik ook niet van af blijven. Maar soms heb ik zo’n trek, dan maakt het me helemaal niet uit wat ik eet, als ik maar eet. Dat geeft me dan even een fijn, veilig gevoel. Zelfs midden in de nacht. De koelkast eet ik dan leeg.
Ik zorg er wel voor dat ik niet te dik wordt. Maar ik zou graag van deze ongezonde gewoonte af willen. Dit is toch niet normaal?'

Terug

Wilt u uw ervaring met de behandeling met anderen delen? Gebruik dan het formulier hieronder om uw verhaal naar ons te sturen.

Deel uw ervaring
 *
 *
 *
 *
 *
 *
 
Verzenden